Havada aşk kokusu var

Türk telekom wordpressi engelleyince bir blogum olduğunu hatırladım. Hoş zaten benim blogumu takip eden bir kitle olmasını beklemiyorum ama ben buraya biraz rahat olarak içimi dökebiliyorum. Son aşk faciamdan bu yana yaklaşık bir yıl geçti. Tarih tekerrürden ibaretmiş derler ya hakikaten öyle. Ben de başa döndüm çünkü. Okulumda son senem olmasına rağmen ben bir ayımı bunlara harcadım. Olsun bence değdi. Çok iyi zaman geçirmedim ama aslında çok sinirli olduğumu öğrendim. Gerçekten bazen çok sinirlenebiliyorum. Bunun yanısıra huylunun huyunun değişmeyeceğini de öğrendim. Ayrıca kadınlar hakkında birçok aforizma oluşturdum onları da buraya eklemeyi düşünüyorum. Belki Cansu okur . Sahte arkadaşlıklar içerisindeki yanlızlığımda hayatımı sürdürmeye çalışıyorum ve hayatımın aslında bir maskeli balo olduğunu fark ediyorum. Aslında hiçkimseyi ve hiçbirşeyi tam olarak bilmiyorum. Artık kimseye de bir güvenim kalmadı. Fakat bunun nedeni ben değil bence o insanlar. Artık gerçekten insanlığa güvenmiyorum. Bu fikrim belki gerçek arkadaşlar edindikten sonra değişebilir bilemiyorum.
Bazı çok güzel fikirlerim var fakat bunları uygulamaya dökemiyorum. Örneğin bir insandan laf duyacağıma o olayı direkt olarak gerçek insandan duymak istiyorum. Ama şöyle bir durum var olayı yaşayan insana güvenmiyorum. İnsanın etrafı yalanlarla sarılı olunca böyle duyguların oluşması bence çok doğal.
Diğer bir fikrim ise sanki yarın ölecekmişsin gibi laflarını söylemek. Ama bu diğer fikrimden çok daha zor. Gerçekleştirmek biraz yürek istiyor. Düşünün bazen seni seviyorum derken bile dizleriniz titreyebiliyor. Her neyse benim artık gitmem gerekiyor. Psikolojik sorunlarım oldukça tekrar geleceğimden emin olabilirsiniz.